Mensen die met mij omgaan in het dagelijks leven zullen over mij weten dat ik van alles een foto moet hebben, zitten we te eten? Even een foto van het eten. Zijn we samen aan het wandelen in de natuur? Dan wil ik wel eventjes een foto van een mooie boom. Heb ik een gezellig meiden avondje met mijn beste vriendin? Dan plaats ik elk uur een snapchat foto (die natuurlijk wel opgeslagen moet worden!) Ik heb altijd iets bij me waar ik foto’s mee kan maken, is het niet mijn camera dan is het wel mijn mobiele telefoon.

Natuurlijk zit er een verhaal achter mijn foto maak gedrag. Ik ben iemand die het liefst van alles een herinnering wil, ik ben altijd bang dat ik een deel van mijn leven niet meer kan herinneren als er wat gebeurt. Mijn instagram staat de laatste tijd vol met foto’s van met vrienden en vriendinnen. Maar het liefst zet ik er ook foto’s op van mooie zonsondergangen en heerlijk eten dat ik eet.

Ook mijn facebook is een digitale fotoboek en ik vind het heerlijk om zo nu en dan even de foto’s van vroeger te bekijken.

Foto’s verwijderen op mijn telefoon is altijd een probleempje, ik haat het als ik foto’s permanent weg moet doen (stel je voor dat ik ze morgen of volgende week nodig heb?)

Ik denk dat dit niet iets is wat ik alleen heb, ik denk wel dat mede door alle social media dat je niet snel meer foto’s in een fotoboek plakt. Soms vind ik dit wel jammer, maar nu zijn instagram en facebook gewoon mijn fotoboeken.