Ook ik maak me er schuldig aan, zoals vele van mijn leeftijd, zit ik het grootste gedeelte van mijn dag op mijn telefoon. Ik ben opgegroeid zonder telefoon en daar ben ik heel dankbaar voor, maar nu haal ik alle tijd die ik heb verloren in.

Als ik nu door de stad loop, en leeftijdsgenoten zie dan zit het merendeel van hun op de telefoon. Ook zijn ze in een groep, de hele groep zit dan op de telefoon. Ik vraag me dan af of ze met elkaar zitten te praten in een whatsapp groep of iets wat daar op lijkt.

Natuurlijk is het verleiding om op je telefoon te kijken als je een melding krijgt, of even snel op dat ene whatsappje te reageren, ik doe het ook.

Maar ik probeer er de laatste tijd wel op te letten, dat als ik met iemand ben, dat ik mijn telefoon ver weg heb gestopt zodat ik de verleiding niet krijg. Van de meeste dingen heb ik de meldingen ook uitgezet, zodat ik alleen zie als ik berichtjes van bijvoorbeeld Instagram heb, als ik de app open.

Ik begin me ook steeds meer te irriteren als ik met iemand ben en diegene zit de hele tijd op zijn/haar telefoon, natuurlijk één keer kan prima, maar niet de hele tijd, ik maak tijd voor je vrij en dan ga je de hele tijd op je telefoon zitten?

Nee, ik heb met mezelf afgesproken minder afhankelijk te zijn van mijn telefoon, het leven buiten de digitale wereld is veel interessanter.