We leven in een maatschappij waar alles heel snel gaat. Je bent altijd aan het haasten, voor school, stage, je werk.

Laatst had ik een vrouw bij de kassa en er stonden twee mensen achter haar in de rij. De vrouw wilde op haar gemakje alles inpakken, dat is natuurlijk logisch. Toch betrapte ik mezelf erop dat ik wat zenuwachtig werd en graag wilde dat mevrouw even zou opschieten.

In de ochtend haast ik altijd, of ik nou een uur, of anderhalf uur voor vertrek mijn bed uit moet, ik krijg het altijd voor elkaar dat ik me moet haasten.

Ook op mijn werk is er eigenlijk geen tijd meer om rustig een praatje te maken met een klant. Dit vind ik zonde.